Κυριακή, 16 Αυγούστου 2009

Ο Υπερπράκτορας Πάρβους...«Μακεδονικό» και Μικρασιατική καταστροφή είχαν Χορηγό !


«Μακεδονικό» και Μικρασιατική καταστροφή είχαν Χορηγό !

Μέρος Α.

Σπύρος Χατζάρας

Ο μυστικός «υπέρ-πράκτορας», που έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στην οργάνωση των επαναστάσεων του 1905 και 1917 στην Ρωσία, ο άνθρωπος που έφερε σε επαφή τον Λένιν με το γερμανικό Γενικό Επιτελείο, διεδραμάτισε επίσης ,πρωταγωνιστικό ρόλο στο Κίνημα των Νεοτούρκων, και στην εμφάνιση του «εργατικού κινήματος στα Βαλκάνια.

Ο Εβραίος σοσιαλιστής «επαναστάτης»,Ίσραελ Λαζάρεβιτς Χέλιφαντ (Αλεξάντερ Πάρβους) ,το 1909, αμέσως μετά το πραξικόπημα των Νεοτούρκων, μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη , και έμεινε εκεί για 6 σχεδόν χρόνια.

Ο « επαναστάτης», είχε προφανώς «υψηλές συστάσεις» ,γιατί κυριολεκτικά εν μια νυκτί , ανέλαβε και την αποκλειστική τροφοδοσία σε τρόφιμα του τουρκικού στρατού , και ως έμπορος όπλων, ήταν αντιπρόσωπος τόσο της αγγλικής Βίκερς, όσο και της γερμανικής Κρούπ .

Αμέσως μετά την άφιξη του Πάρβους στην Κωνσταντινούπολη , ιδρύθηκε στην Θεσσαλονίκη, το 1909, από τον Αβραάμ Μπεναρόγια η «Φεντερασιόν».

Για τις «συστάσεις», που είχε , ομιλούν , οι Οίκοι που εκπροσωπούσε. (Οι Krupp ήταν μεταλλαγμένη εβραϊκή οικογένεια, και υποστηρικτές του σιωνισμού. Ένας κλάδος της οικογένειας ,που μετακόμισε στην Αμερική, διατήρησε την εβραϊκή πίστη και ταυτότητα. Ο Γκούσταφ Κρούπ (φον Μπόλεν ουντ Χάλμπαχ) παραπέμφθηκε μεν στην Δίκη της Νυρεμβέργης, αλλά τελικά δεν δικάστηκε για… λόγους υγείας. Στην Βίκερς , είχαν ισχυρή μετοχική θέση και λόγο, οι Ρότσιλντ.)

Το γεγονός ότι οι Νεότουρκοι ήταν απόφοιτοι των γερμανικών στρατιωτικών σχολών, εξηγεί επίσης την αστρονομική ταχύτητα της ενσωμάτωσης του Ισραέλ Λαζάρεβιτς-Πάρβους, στο καθεστώς .

Με το «καλημέρα», ο Ισραέλ Λαζάρεβιτς-Πάρβους , έγινε στενός φίλος και συνεργάτης ,με την Τριανδρία των (Ντονμέδων) Νεότουρκων, (Εβρέν, Ταλαάτ, Τζεμάλ) , καθώς και με τον Εβραίο υπουργό οικονομικών των Νεότουρκων, Djavid (Δαβίδ) Bey και στη συνέχεια , οικονομικός υποστηρικτής και πολιτικός σύμβουλος των Νεότουρκων ,ενώ λίγο πριν τους Βαλκανικούς πολέμους, το 1912, έγινε και αρχισυντάκτης της καθημερινής εφημερίδας του κινήματος των Νεοτούρκων «Turk Yurdu».

Ο «Πάρβους» δημιούργησε σημαντική περιουσία, κατά τη διάρκεια, των βαλκανικών πολέμων, και του Πρώτου Παγκοσμίου ,εξοπλίζοντας τον οθωμανικό στρατό, και από τα έσοδα , στήριζε οικονομικά τον Λένιν και τους άλλους ΄ «συντρόφους» στην Ελβετία.

Στην Κωνσταντινούπολη, συνεργαζόταν στενά, με τον Γερμανό πρέσβη Baron Hans Freiherr von Wangenheim, (βοήθησε και η Κρούπ), στον οποίο υπέβαλε το 1915, σχέδιο για την εξουδετέρωση της Ρωσίας, με την οργάνωση γενικής απεργίας , από την μπολσεβίκικη φράξια του σοσιαλδημοκρατικού επαναστατικού κόμματος, την υποστήριξη εθνικών αποσχιστικών κινημάτων, αλλά και των διανοουμένων που ήσαν αντίθετοι με την απολυταρχία του Τσάρου.
Ο Γερμανός πρέσβης, έστειλε τον Πάρβους μαζί με το 20σελίδο σχέδιο του, στο Βερολίνο, όπου έφθασε στις 6 Μαρτίου 1915.Στη συνέχεια ο Πάρβους συναντήθηκε με τον Λένιν στην Βέρνη».

Πληροφορήθηκα για την ιστορική παρουσία του Πάρβους και τον ρόλο του, στο πραξικόπημα των μπολσεβίκων το 1917, από την Ρωσίδα ιστορικό Nataliya Alekseevna Narotchnitskaya, με την οποία γνωριστήκαμε ,σε ένα συνέδριο της SANU ,(Σερβική Ακαδημία Επιστημών ) ,στο Βελιγράδι, το 1995. Οι επαφές μου με την Ναταλία συνεχίστηκαν στη Μόσχα.

Από το 1995, ψάχνω και μαζεύω στοιχεία για τη δράση του Πάρβους.

Επειδή δεν είμαι ιστορικός αλλά δημοσιογράφος, περίμενα 14 χρόνια, μήπως κάποιος αρμόδιος «ιστορικός», ανοίξει τον «φάκελο» Израиль Лазаревич Гельфанд, (Ίσραελ Λαζάρεβιτς Χέλιφαντ)- Αλεξάντερ Πάρβους, και τελικά, με δύο σύντομα σημειώματα, στις 6 και 9 Αυγούστου 2009, στο deltio11.blogspot.com, έκανα, με 110 χρόνια καθυστέρηση, την πρώτη αποκάλυψη, στα ελληνικά, του ρόλου του, στην ίδρυση του «εργατικού κινήματος» στα Βαλκάνια, αλλά και της ουσιαστικής συμμετοχής του στο πραξικόπημα του Λένιν.

Δεν έγραψα σύγγραμμα. Αλλά την είδηση. Έδωσα μια αφορμή.

Ορισμένοι αστοιχείωτοι, αλλά «μαρξισταί», ξεσηκώθηκαν. Γενικότερα όμως ,οι «αριστεροί επιστήμονες», εσιώπησαν.

Καλά τα είχαν καταφέρει ως τώρα, με τον πέπλο σιωπής.

Ποτέ και κανείς στην Ελλάδα, (εξ όσων γνωρίζω),δεν είχε αναφερθεί στον υπερπράκτορα Αλεξάντερ Πάρβους- Ίσραελ Λαζάρεβιτς Χέλιφαντ.

Γιατί άραγε;

Ο Πάρβους και η «ρωσική» Επανάσταση του 1905.

Ο Ισραέλ Λαζάρεβιτς Χέλιφαντ-Πάρβους, γεννήθηκε στην Λευκορωσία το 1867, αλλά μεγάλωσε στην Οδησσό, και μετά τον αντισημιτικό διωγμό του 1881-2, εντάχθηκε στην εβραϊκή επαναστατική οργάνωση της Οδησσού, την Bund.

Το 1886 , πήγε για σπουδές στην Ζυρίχη, και εντάχθηκε στους μαρξιστικούς κύκλους, ενώ έγινε και μέλος της εβραϊκής στοάς B'nai B'rith,, την οποία υποστήριζε οικονομικά ο Jacob Schiff, πρόεδρος της Τράπεζας Kuhn, Loeb & Co. (του δικτύου Ρότσιλντ).

Πήρε το πτυχίο του το 1891,(24 ετών) και μετακόμισε στην Γερμανία, όπου εντάχθηκε στο Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα και έγινε στενός φίλος της Ρόζας Λούξεμπουργκ, και του Βίλεμ Λίμπχνετ. Το 1900, γνωρίστηκε με τον Λένιν στο Μόναχο, και συνεργάστηκαν για την έκδοση της Iskra.

Όλα αυτά τα χρόνια, ο Ισραέλ Λαζάρεβιτς Χέλιφαντ-Πάρβους ,προσπαθούσε ανεπιτυχώς ,είτε να πάρει την γερμανική υπηκοότητα, είτε να μεταναστεύσει στην Αμερική. Οι προσπάθειες αυτές τον έφεραν σε επαφή με τις «γερμανικές υπηρεσίες».
Η τύχη του άλλαξε, και το κύρος του στους σοσιαλιστικούς κύκλους ανέβηκε, επειδή προέβλεψε στα άρθρα του, την ήττα της Ρωσίας, στον Ρωσο-Ιαπωνικό πόλεμο, και ότι, « η ήττα θα προκαλούσε στη συνέχεια κοινωνική αστάθεια και επανάσταση».
Στα τέλη Σεπτεμβρίου του 1905 ο Ίσραελ Λαζάρεβιτς Χέλιφαντ, έφθασε στην Αγία Πετρούπολη ,από την Φιλανδία, με πλαστό Αυστουγγρικό διαβατήριο σαν Αλεξάντερ Πάρβους, μαζί με τον Τρότσκι. Στην Φιλανδία ο Πάρβους βρισκόταν από τον Μάιο , και συνεργάστηκαν, με τον «αδελφό»Τρότσκι, στην ανάπτυξη της ιδέας της «διαρκούς επανάστασης», την πατρότητα της οποίας διεκδίκησε αργότερα στα απομνημονεύματα του.
(Ο Τρότσκι είχε μυηθεί στην «Μασονία», από το 1898,κατά την διετή προφυλάκιση του, στο Νικολάγιεφ. Η απόδραση του από τη Σιβηρία,το καλοκαίρι του 1902, οργανώθηκε και υποστηρίχθηκε από τους «αδελφούς».
Με γερμανικά χρήματα Πάρβους και Τρότσκι αγόρασαν στην Αγία Πρτρούπολη, την εφημερίδα«Rossiiskaya Gazeta», την οποία τύπωναν σε 500.000 φύλλα, και εξέδοσαν και το περιοδικό Nachalο, θέτοντας σε εφαρμογή τις επαναστατικές ιδέες του Πάρβους.

Στις 17 Οκτωβρίου 1905, ο Τσάρος υπέγραψε το μανιφέστο των Φιλελεύθερων.
Οι απεργίες άρχισαν να λύνονται, χορηγήθηκε αμνηστία, και οι φιλελεύθεροι ετοιμάζονταν για τις εκλογές που προκυρήχθηκαν . Οι σοσιαλιστές και οι επαναστάτες αποκήρυξαν τις εκλογές και κάλεσαν τον λαό σε «ένοπλη εξέγερση», «Για να τελειώσουμε τον Τσαρισμό».
Η κορύφωση της Επανάστασης ήταν τις πρώτες μέρες του Δεκεμβρίου. Τότε ο Πάρβους δημοσίευσε στην «Rossiiskaya Gazeta» ένα προβοκατόρικο άρθρο, εκ μέρους του Σοβιέτ της αγίας Πετρούπολης October, με τον τίτλο.Οικονομικό Μανιφέστο, στο οποίο έλεγε ότι η ρωσική οικονομία βρισκόταν στα πρόθυρα της κατάρρευσης, ενώ οι «πράκτορες» του Πάρβους διέδιδαν τον πανικό στόμα με στόμα και καλούσαν τον κόσμο να πάει στιε τράπεζες να πάρει τα λεφτά του.Ο Πανικός που προκλήθηκε και η υστερία, δεν προκάλεσαν πάντως την οικονομική κατάρευση που προέβλεπε ο Πάρβους.
Τελικά ο Πάρβους και ο Τρότσκι συνελήφθησαν. Όσο ήταν προφυλακισμένος τον επισκέφθηκε η αγαπημένη του Ρόζα. Καταδικάστηκ σε τρία χρόνια εξορία στην Σιβηρία, αλλά δραπέτευσε με την βοήθεια των «αδελφών», και επέστρεψε στην Γερμανία.
Το 1909, αναλαμβάνει νέα αποστολή. Ανατολικό ζήτημα.