Παρασκευή, 31 Δεκεμβρίου 2010

Προϋπολογισμός 2011 ...Του Παναγιώτη Τραϊανού


Πώς μια μεγάλη αλήθεια ...όσο ένας «ελέφαντας» μπορεί να κρυφτεί πίσω από μια «μαργαρίτα» ελάχιστων λέξεων;

Πώς μια λεκτική «αφέλεια» μπορεί να αποκρύπτει μια εσκεμμένη αθλιότητα;

Ο προϋπολογισμός, ο οποίος ψηφίστηκε αυτές τις μέρες στη Βουλή, έρχεται να επιβεβαιώσει τις χειρότερες προβλέψεις για το μέλλον των Ελλήνων. Κυρίως επιβεβαιώνει αυτό, το οποίο συνηθίζεται πλέον να λέγεται ευρέως και είναι ότι …"η σημερινή γενιά των Ελλήνων θα είναι η πρώτη, που θα ζήσει χειρότερα από την προηγούμενη". Αυτό και μόνον να το πει κάποιος, είναι λάθος.
Γιατί; Γιατί, ενώ είναι αληθές, δεν είναι ακριβές …και στην περίπτωση αυτήν η ακρίβεια είναι ζωτικής σημασίας για την αξία της περιγραφής. Γιατί; Γιατί περιγράφεται κάτι κακό, που αφορά κάποιους ανθρώπους και όταν συμβαίνει αυτό, θα πρέπει ν' αποκαλύπτεται και η προέλευσή του …Η προέλευση του κακού, εφόσον αυτό είναι το σημαντικό μιας τέτοιας περιγραφικής έκφρασης. Έναν "δολοφονημένο" άνθρωπο δεν τον λες "πεθαμένο", άσχετα αν είναι τέτοιος. Μια "βιασμένη" γυναίκα δεν την λες "ικανοποιημένη", επειδή το σεξ προσφέρει ικανοποίηση.
Το ανάλογο συμβαίνει και στην περίπτωση αυτήν. Δεν υπάρχει ακρίβεια στην έκφραση, όταν το κακό, που περιγράφεται, αποδίδεται στο θύμα και δεν αποδίδεται στον θύτη. Δεν υπάρχει ακρίβεια στην έκφραση, όταν δεν αποκαλύπτεται ο υπεύθυνος γι' αυτό το κακό. Αναζητούμε βιαστές και όχι εραστές. Υπάρχουν θύματα και πρέπει να τα σεβόμαστε. Η σημερινή νέα γενιά των Ελλήνων δεν είναι υπεύθυνη γι' αυτό το οποίο καλείται να βιώσει. Άλλοι είναι οι υπεύθυνοι …κι αυτοί δεν φαίνονται. Η γενιά αυτή δεν "φύτρωσε" απλά σε ένα παλιό βαλκανικό "χωράφι", για να κριθεί αυτοτελώς για την ποιότητά της. Κάποιοι την έφεραν στον κόσμο και αυτοί ήταν υπεύθυνοι για τις συνθήκες στις οποίες θα ζούσε ακόμα και πριν αυτή ζήσει.
Δεν είναι δηλαδή θέμα αισιοδοξίας ή απαισιοδοξίας …ή τρόπος που "βλέπει" κάποιος το "ποτήρι". Είναι θέμα λογικής, εφόσον κάθε επόμενη γενιά προέρχεται από την προηγούμενη και εξαρτάται από αυτήν. Η γενιές των δένδρων είναι αυτές οι οποίες κρίνονται επιλεκτικά και όχι αυτές των ανθρώπων. Οι γενιές των δένδρων κρίνονται με αυτόν τον τρόπο, γιατί όλες ξεκινάνε από τον ίδιο σπόρο. Οι γενιές των δένδρων ζούνε αποκλειστικά και μόνον ανάλογα με τις δυνατότητές τους. Οι γενιές των ανθρώπων είναι αλληλοεξαρτώμενες και η αποσπασματική τους κρίση δεν ισχύει και τις αδικεί. Όταν κρίνονται οι γενιές των ανθρώπων, κρίνονται για τις αποφάσεις τους και τις επιλογές τους και άρα κρίνονται κατά την απόλυτη ωριμότητά τους.
Οτιδήποτε λοιπόν αφορά τη νέα γενιά, πρέπει να "προβάλλεται" στους υπεύθυνους γι' αυτήν. Οτιδήποτε μπορεί να τη χαρακτηρίζει, είτε αυτό είναι καλό είτε κακό, πρέπει να "προβάλλεται" στους υπεύθυνους γι' αυτήν. Αν αυτή η γενιά δεν έχει καλή παιδεία, φταίνε αυτοί, οι οποίοι τη διαπαιδαγώγησαν. Αν αυτή η γενιά δεν έχει καλή εκπαίδευση, φταίνε αυτοί, οι οποίοι την εκπαίδευσαν. Αν αυτή η γενιά δεν έχει όνειρα, φταίνε αυτοί, οι οποίοι έστρωσαν λάθος το "κρεβάτι" της. Αν αυτή η γενιά δεν έχει ελπίδα, φταίνε αυτοί, οι οποίοι σχεδίασαν το "κλουβί" όπου την έβαλαν να κατοικεί. Το να πει κάποιος λοιπόν ότι …αυτή η γενιά δεν έχει καλή παιδεία, δεν ακριβολογεί, ακόμα κι αν αυτό το οποίο λέει ισχύει. Ακριβολογεί μόνον εάν πει ότι …"δεν δώσαμε καλή παιδεία σ' αυτήν τη γενιά".
Κάτι ανάλογο ισχύει και στο θέμα που αναφερόμαστε. Το να πει κάποιος ότι …η σημερινή γενιά θα είναι η πρώτη, που θα ζήσει χειρότερα από την προηγούμενη, είναι αληθές, αλλά δεν είναι ακριβές. Όταν μάλιστα αυτός, ο οποίος το λέει, ανήκει στην υπεύθυνη γενιά, τότε είναι σαν να "σπρώχνεις" κάποιον και να παριστάνεις τον έξυπνο, προβλέποντας ότι θα "πέσει". Άρα, το ακριβές --και στην περίπτωσή μας το σωστό-- είναι άλλο. Είναι αυτό, το οποίο αποδίδει τα πρωτεία με τον σωστό τρόπο στους σωστούς πρώτους. Το σωστό είναι ότι …"η γενιά του Πολυτεχνείου είναι η πρώτη γενιά Ελλήνων, που δεν κατόρθωσε να δώσει στα παιδιά της καλύτερη ζωή από αυτήν που απόλαυσε η ίδια …Η πρώτη και μοναδική γενιά Ελλήνων, η οποία απέτυχε παντελώς στα "γονικά" της καθήκοντα". Αυτή είναι η σωστή έκφραση, γιατί

Κυριακή, 19 Δεκεμβρίου 2010

Το σύνθημα από "ο σώζων εαυτώ σωθήτω" πρέπει να γίνει " όλοι για έναν και ένας για όλους"!!


ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ πρέπει να βοηθήσουν στο να απαλλαχθεί η χώρα από το χρέος και από τους κατακτητές της.
Πρέπει  να τους στείλουμε από εκεί που ήρθαν… στο διάολο.

Αν από αυτό το κείμενο μπορέσουμε να ενώσουμε έστω και δυο Έλληνες θα είμαστε ευχαριστημένοι.
Το πιο αδύνατο σημείο των Ελλήνων είναι η έλλειψη ενότητας επειδή είμαστε ο καθένας μόνος τους για αυτό και μας "βιάζουν" καθημερινά πρέπει να αρχίσουμε να λέμε ο καθένας στον άλλο τι μας συμβαίνει και τότε θα δούμε ότι όλοι είμαστε "βιασμένοι" και τότε θα αντιδράσουμε το μήνυμα μας είναι ¨Ένωση και  συσπείρωση .    

Η χώρα μας-οι ¨Έλληνες είμαστε  υπό κατοχή  και αυτό δεν μπορεί να αλλάξει μόνο με λόγια δεν μπορεί να αλλάξει από την οθόνη του υπολογιστή από την οθόνη της τηλεόρασης πρέπει να αγωνιστούμε στους δρόμους .
Πρέπει να υπάρξει όραμα πρέπει να υπάρξει θέληση και συσπείρωση όλων των ελληνικών "μετώπων" όλων των παρατάξεων όσων υπάρχουν.
Εμείς θα προσπαθήσουμε να καταγράψουμε  τι πιστεύουμε ότι πρέπει να γίνει για να αρχίσει η χώρα να "ζει".
     Πρέπει να πάμε πίσω στον χρόνο και να δούμε πότε  άρχισε η χώρα να έχει "διαρροή" .
Πρέπει να δούμε ποιοι είναι αυτοί οι πολιτικοί και ποιοι

Παρασκευή, 17 Δεκεμβρίου 2010

Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος… Ο αρχιερέας του “νταλαρισμού”...

... και τα πράσινα άλογα του νεοταξικού «παραδείσου» του ΔΝΤ.
Τελικά τίποτε δεν μένει κρυφό σ' αυτόν τον κόσμο. Ήταν θέμα χρόνου να μάθουμε σε ποιους "χρωστούσε" ο σημερινός Αρχιεπίσκοπος την "καριέρα" του. Είναι προφανές ότι δεν εξελέγη από το Άγιο Πνεύμα, αλλά από το "στοχαστικό" πνεύμα της Ιπποκράτους …Το 79ο στον κόσμο. Απλά ήταν τυχερός μέχρι τώρα, γιατί δεν χρειάστηκε να γίνουν τα αποκαλυπτήριά του. Μέχρι τώρα η σιωπή τον προστάτευε. Μόλις αποφάσισε να "μιλήσει", φάνηκε η ανεπάρκειά του. Τώρα καταλάβαμε πλέον τον λόγο, που δεν "μιλούσε". Δεν "μιλούσε", γιατί δεν είχε να πει τίποτε, υπέρ του ποιμνίου του, το οποίο λεηλατείται από την κυβέρνηση των δωσίλογων του ΔΝΤ. Μόλις όμως έπρεπε να μιλήσει, για να προστατεύσει τα συμφέροντα αυτής της κυβέρνησης, το έκανε.
Αποδείχθηκε πως είναι ένα κοινό πράσινο —έστω και μαυροφορεμένο— κομματόσκυλο, που επέλεξε με φανατισμό να ανήκει στο ΠΑΣΟΚ και όχι στο ποίμνιο του Θεού. Όταν συμφέρει το ΠΑΣΟΚ να μιλήσει, μιλάει, ενώ, όταν συμφέρει τους ανθρώπους ή τον Κύριο, σωπαίνει. Θέμα επιλογής είναι και ο Ιερώνυμος έκανε την επιλογή του. Με τη συμπεριφορά του εκτέθηκε πρώτα ως ποιμένας ανθρώπων και δευτερευόντως ως δούλος του Θεού. Τώρα πλέον τίθεται υπό άμεση αμφισβήτηση η "αξιοσύνη" του. Γιατί; Γιατί ο Αρχιεπίσκοπος με τη συμπεριφορά του δείχνει πως δεν κατάλαβε τον ρόλο του σε καμία από τις εκφάνσεις του. Δεν κατάλαβε το ρόλο του τόσο ως ποιμένα ανθρώπων όσο και ως δούλου Κυρίου.
Σ' ό,τι αφορά το πρώτο, δεν κατάλαβε ότι βασικό του καθήκον είναι να υπηρετεί τους αδύναμους αυτής της κοινωνίας …και ανάμεσα σ' αυτούς ήταν και οι διαμαρτυρόμενοι πολίτες της περιοχής του Αγίου Παντελεήμονα. Ο ρόλος του τον υποχρεώνει να είναι αρωγός και παρηγορητής αυτών που υποφέρουν …Αυτών που πάσχουν ή ακόμα κι αυτών που ενοχλούνται …έστω κι αν ο ποιμένας δεν καταλαβαίνει ή δεν δικαιολογεί αυτήν την ενόχληση. Αυτή η "διαφωνία" του όμως δεν αλλάζει τα καθήκοντά του. Πρώτα θα παρηγορήσει και μετά θα εξηγήσει. Πρώτα θα συμπαρασταθεί και μετά θα μαλώσει. Πρώτα θα ακούσει και μετά θα μιλήσει. Πάντα όμως θα στέκεται στο πλευρό αυτών που αδικούνται ή θεωρούν ότι αδικούνται και τέτοιοι είναι οι πολίτες της περιοχής του Αγίου Παντελεήμονα.
Αδύναμα μέλη της ελληνικής "οικογένειας" είναι όλοι αυτοί, οι οποίοι θεωρούν ότι αδικούνται και ως εκ τούτου διαμαρτύρονται. Δεν ήταν ανάμεσα σ' αυτούς τους διαμαρτυρόμενους ούτε η οικογένεια

Τετάρτη, 8 Δεκεμβρίου 2010

ΚΑΝΕΝΑ ΕΛΕΟΣ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ !!! Δεν πρέπει να γλυτώσει κανένας ...βάλτε το καλά στο νου σας !!!.

Τα παπαγαλάκια άρχισαν το "ποιήμα" ...Η ΔΡΑΧΜΗ …λέει, ΘΑ ΜΑΣ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ.

Τρέμουν μια ενδεχόμενη επιστροφή μας στη δραχμή και πιο συγκεκριμένα τρέμουν την απρόβλεπτη συμπεριφορά του "τρελού" ελληνικού λαού, ο οποίος έχει  αρχίσει και τρελαίνεται …και, αν τρελαθεί, δεν τους σώζει τίποτα. Όχι ΔΝΤ, όχι Γερμανία, κανέναν δεν θα καταλαβαίνει.

Η υπομονή έχει και όρια και αυτά έχουν εξαντληθεί από όλους μας και αυτό το γνωρίζουν αυτοί οι αλητήριοι και μας εμπαίζουν. Με διάφορες τακτικές προσπαθούν να μας αποπροσανατολίσουν από το θέμα μας, το οποίο δεν πρέπει να είναι άλλο από τη σωτηρία της χώρας από τα αρπακτικά και η τιμωρία όλων αυτών που μας πρόδωσαν.

Όλοι, μηδενός εξαιρουμένου και ανεξαρτήτου συμφέροντος, πρέπει να συσπειρωθούμε με στόχο την τιμωρία όλων αυτών των αλητήριων …όλων αυτών των προδοτών.

 Στην παρούσα φάση θα πρέπει να πάψουμε να είμαστε δημόσιοι υπάλληλοι …πρέπει να πάψουμε να είμαστε αφεντικά …πρέπει να πάψουμε να είμαστε εργάτες …πρέπει να πάψουμε να  είμαστε οτιδήποτε μας κάνει και είμαστε σε μόνιμη κόντρα μεταξύ μας και να είμαστε ένα πράγμα μόνον …Έλληνες  τιμωροί.

Ο Νεοναζισμός της Γερμανίας. (γράφει ο Παναγιώτης Τραϊανού)


                                                      


  Η αμετανόητη Γερμανία βάζει και πάλι την Ευρώπη σε κίνδυνο.
Κάποτε ήταν η Πολωνία και η Ουγγαρία, ενώ σήμερα είναι η Ελλάδα και η Ιρλανδία τα πρώτα θύματα της νέας γερμανικής επίθεσης.
Δεκάδες εκατομμύρια νεόφτωχων τα θύματά της.
Στο ίδιο έργο θεατές. Και πάλι μετά από μισό περίπου αιώνα βλέπουμε τη Γερμανία στον γνωστό της ρόλο. Στον ρόλο του "αξιολογητή" των λαών και των ανθρώπων. Στον ρόλο που της επιτρέπει να σηκώνει το "χέρι" και να δείχνει με το "δάκτυλο" τους "ανώτερους" και τους "κατώτερους". Στον ρόλο του "άξιου", ο οποίος διεκδικεί την "κηδεμονία" των "ανάξιων". Απλά άλλαξε λίγο η φρασεολογία, αλλά όχι το "ρεπερτόριο". Σήμερα δεν υπάρχουν οι ανώτεροι "Άρειοι", που "δικαιούνται" να κυβερνήσουν τον κόσμο. Σήμερα υπάρχουν οι ανώτεροι "νοικοκυραίοι", οι οποίοι "δικαιούνται" να εισπράξουν τα "χρωστούμενα" από τους κατώτερους "τεμπέληδες".
Από εκεί και πέρα "δικαιωματικά" και πάλι θα κυβερνήσουν τον κόσμο σαν ιδιοκτήτες του …Νόμιμοι ιδιοκτήτες …Απόλυτα νόμιμοι, εφόσον με "καθαρές" συνθήκες και σαν ασυναγώνιστοι κέρδισαν αυτό, το οποίο ήθελαν και όλοι οι υπόλοιποι. Όλοι "ήθελαν" να κατακτήσουν τον κόσμο, αλλά αυτοί το κατάφεραν. Τι "φταίνε" οι "καλοί" και "ηθικοί" Γερμανοί, που το κατάφεραν; "Τίμιο" αγώνα έκαναν και "νίκησαν". Τώρα "δικαίως" δείχνουν με το "δάκτυλο" τους "νικημένους".
Τώρα "δικαίως" ο Σόιμπλε αμφισβητεί τα κυριαρχικά δικαιώματα των "κατώτερων". Τώρα "δικαίως" όλοι αυτοί οι "κατώτεροι" θα πρέπει να στερηθούν τη συμμετοχή τους και βέβαια την ψήφο τους στα κοινοτικά όργανα. Τώρα "δικαίως" οι Γερμανοί εξαπολύουν συλλογικούς χαρακτηρισμούς με την απαίτηση μάλιστα —όταν το κάνουν— να μην χαρακτηρίσουμε τους ίδιους και πάλι ως ρατσιστές. Δεν είναι αυτοί ρατσιστές …οι άλλοι είναι "μαύροι". Την "αλήθεια" λένε οι "εκλεκτοί" Τεύτονες.
"Τεμπέληδες" είναι οι Έλληνες. "Άχρηστοι" είναι οι Ιρλανδοί. "Απατεώνες" είναι οι Πορτογάλοι. Απόδειξη για όλα αυτά είναι τα "χρέη" τους και η αδυναμία τους ν' ανταγωνιστούν τους "ανώτερους" και βέβαια "τίμιους". Αντικειμενικές "αποδείξεις" για αντικειμενικούς "χαρακτηρισμούς". Το ένα κράτος μετά το άλλο μπαίνει στο "σφαγείο" της Νέας Τάξης. Η Μέρκελ "δείχνει" τους υποψηφίους και οι "αγορές" τούς "σφάζουν" έναν-έναν με τη σειρά. Μιλάμε για τραγικά πράγματα. Οι λαοί της Ευρώπης βλέπουν τον έναν μετά τον άλλο να μπαίνει στο σφαγείο και δείχνουν "υπνωτισμένοι" και αδύναμοι ν' αντιδράσουν στα νέα μαζικά εγκλήματα.
Στο σημείο αυτό αποκαλύπτεται και η τραγικότητα της κατάστασης. Οι λαοί όχι απλά δεν δείχνουν να έχουν τη δυνατότητα και βέβαια την "ευφυΐα" ν' αντιληφθούν τι μεθοδεύεται εις βάρος τους πριν εκδηλωθεί αυτή η απειλή, αλλά αδυνατούν να την αντιληφθούν ακόμα και μετά την εκδήλωσή της. Η άλλοτε πονηρή και έξυπνη Ευρώπη "βλέπει" τον θάνατό της να εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια της και δεν έχει αντιδράσει μέχρι τώρα. Δείχνει αδύναμη ν' αντιδράσει. Επαναλαμβάνεται με τον ίδιο απόλυτο τρόπο η ίδια εγκληματική μεθοδολογία και ούτε καν αυτή η επανάληψη την "διδάσκει". Ελλάδα και Ιρλανδία έπεσαν "θύματα" της ίδιας εγκληματικής μεθόδευσης και κανένας δεν αντέδρασε.