Ο Λόγος είναι η αρχή των πάντων κι ο Λόγος είναι ο Θεός. Ο Λόγος συνδέει το Θεό με τον άνθρωπο. Τι είναι όμως ο Λόγος; Μέσα σ' αυτόν βρίσκεται το φως και η ίδια η ζωή. Ο Λόγος είναι το μέσον. Μέσα απ' αυτόν περνά η γνώση του Θεού, που είναι το φως των ανθρώπων κι επομένως η ίδια η ζωή. Αυτή η γνώση δίνει στον άνθρωπο τη δυνατότητα να ζήσει και η έλλειψή της του στερεί τη ζωή. Ο Θεός είναι Πατέρας των ανθρώπων κι ως τέλειος πατέρας παραδίδει τα πάντα σ' αυτούς δωρεάν. Η γνώση μ' αυτόν τον τρόπο συνδέεται με την έννοια της δωρεάς.
Ο άνθρωπος, ο "κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσιν" του Θεού, μπορεί να λειτουργήσει με τρόπο ανάλογο. Μπορεί να θέσει τον εαυτό του στην υπηρεσία των συνανθρώπων του και να πραγματοποιήσει δωρεά. Πάντα αποδέκτης της δωρεάς είναι ο άνθρωπος και ποτέ ο Θεός. Ο Θεός είναι ο Μέγας Ευεργέτης κι αυτή η ιδιότητα είναι δυνατόν, τηρουμένων των αναλογιών, ν' αποδοθεί και σ' άνθρωπο. Σ' αυτό το σημείο μας ενδιαφέρει το δεύτερο σκέλος, αφού το πρώτο είναι αναμφισβήτητο κι υπαρκτό από τη στιγμή που υπάρχει ο Λόγος του Υιού του Θεού. Το βιβλίο αυτό, όπως και όλα τα βιβλία, που έχουν ως στόχο να υπηρετήσουν τον άνθρωπο, είναι μία δωρεά.
Πριν απ' οτιδήποτε άλλο, χρήσιμο είναι να πούμε ορισμένα πράγματα για τη δωρεά και να τη συνδέσουμε με τον άνθρωπο και την κοινωνία. Το δύσκολο σ' αυτήν την περίπτωση είναι ότι προσπαθούμε να συνδέσουμε μία έννοια, όπως είναι η δωρεά, με δύο εντελώς διαφορετικά από λειτουργικής άποψης πράγματα. Ενώ η δωρεά απευθύνεται στον άνθρωπο και στην κοινωνία του έχοντας σταθερά χαρακτηριστικά, οι αποδέκτες δεν είναι της ίδιας φύσης. Ο μεν άνθρωπος από τον καιρό της Δημιουργίας γεννιέται πάντα με τα ίδια χαρακτηριστικά, η δε κοινωνία που ζει διαρκώς εξελίσσεται. Η σχέση του ανθρώπου με την κοινωνία έχει ως αποτέλεσμα, αυτή η εξέλιξη να προβάλλεται και στον άνθρωπο-μέλος της δημιουργώντας σύνθετα φαινόμενα.
Όλα αυτά τ' αναφέρουμε για το λόγο ότι η έννοια της δωρεάς υπάρχει μόνον, όταν είναι κατανοητή και το κέρδος που αποφέρει ορατό. Πώς είναι δυνατό να πραγματοποιηθεί δωρεά, που θα ευχαριστούσε έναν άνθρωπο, που κατοικούσε στα σπήλαια κι, εφόσον θεωρούμε ότι αυτός δεν αλλάζει χαρακτηριστικά, η ίδια δωρεά να ικανοποιεί και το σύγχρονο άνθρωπο; Ο άνθρωπος ικανοποιείται, όταν η δωρεά καλύπτει ορισμένες ανάγκες του. Τι αξία μπορεί να έχει η δωρεά γνώσης, όταν ο πρώτος θα ήταν χαρούμενος μ' ένα τσεκούρι, που θα κάλυπτε τις ανάγκες του κι ο δεύτερος μ' ένα αυτοκίνητο; Ποιος είναι ο καλός ευεργέτης;
