Τρίτη 17 Ιανουαρίου 2012

Γερμανία, η ντροπή της Ευρώπης

... οι βάρβαροι άνθρωποι, οι οποίοι κατέβασαν την όμορφη Ευρώπη από την «πλάτη» του Διός και την έβγαλαν στην «βίζιτα».
... οι ανάξιοι Ευρωπαίοι, οι οποίοι το 1945 την «γκρέμισαν» από τον «Όλυμπο» και το 2012 την παρέδωσαν σαν «δουλικό» στους Φοίνικες τοκογλύφους.Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ
Η ιστορία στη λειτουργία τής κατανόησής της μοιάζει πολύ με τη γεωγραφία. Η ευκολία στην αντίληψη της ουσίας τους εξαρτάται από την "απόσταση" που βλέπει κάποιος τα δεδομένα τους. Εξαιτίας αυτής της ιδιομορφίας προκύπτουν και τα διάφορα παράδοξα που τις αφορούν ...Τα κοινά παράδοξα. Μπορεί κάποιος με ελάχιστα δεδομένα να κατανοήσει τα πάντα και με άπειρα δεδομένα να μην μπορεί να κατανοήσει το παραμικρό. Αυτό, όσο κι αν φαίνεται παράξενο, είναι κάτι που ισχύει. Μπορεί ένας απλός άνθρωπος με ελάχιστη γνώση να κατανοεί πλήρως την ιστορική πορεία....

Πέμπτη 12 Ιανουαρίου 2012

Δυο αυτοκτονίες την μέρα... θα πληρώσει ο ΓΑΠ κι η συμμορία του γι αυτό;

Να που μας έφτασε η μνημονιακή πολιτική εκείνων που δυστυχώς συνεχίζουν να κυβερνούν τη χώρα. Το χειρότερο; Θέλουν να την ξανακυβερνήσουν κάνοντας σήμερα τον Μανωλιό που φόραγε τα ρούχα του αλλιώς…!

Τα στοιχεία που διαβιβάστηκαν στη Βουλή για τον αριθμό των αυτοκτονιών

Τρίτη 3 Ιανουαρίου 2012

2012...η χρονιά που οι γυναίκες θα σώσουν τον κόσμο.

2012

...η χρονιά που οι γυναίκες θα σώσουν τον κόσμο.

Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα.


Η έννοια του "Υιού" είναι έκφραση της Θείας Οικονομίας


ή εφεύρημα της πατριαρχίας;


Τι λένε γι' αυτό οι φεμινίστριες ή οι ομοφυλόφιλοι;


Τι ακριβώς περιμένουμε το 2012;


Όταν οι Πρωτόπλαστοι υπέπεσαν στο "Αμάρτημα", στην πραγματικότητα μπήκαν σ' έναν δρόμο χωρίς γυρισμό. Έναν δρόμο τιμωρίας και δυστυχίας, τον οποίο ήταν καταδικασμένοι να διανύσουν σε όλο του το μήκος. Στην πραγματικότητα εκείνο το αμάρτημα αποτελεί την καθοριστική φάση της μετάβασης της ανθρώπινης κοινωνίας από τη μητριαρχική της μορφή σ' αυτήν της πατριαρχικής. Τη μετάβαση από την κοινωνία της επιβίωσης σ' αυτήν του πολιτισμού. Τη μετάβαση από την κατάσταση της "στατικότητας" σ' αυτήν της "προόδου". Οι "κατάρες" του Θεού, για την εποχή που θα ακολουθούσε, ήταν απόλυτα σαφείς. Δεν υπήρχε κάτι αφηρημένο σ' αυτές. Δεν υπήρχαν μυστηριώδη αίτια, τα οποία θα ταλαιπωρούσαν τον άνθρωπο σ' αυτήν τη βασανιστική πορεία. Ό,τι θα τον βασάνιζε ως είδος γενικά και ως φύλο ειδικά του το περιέγραψε με σαφήνεια.

Υπήρχε δηλαδή γνώση για τη βασανιστική πορεία του ανθρώπινου είδους. Ο Θεός δεν ήταν κακός όταν περιέγραφε την τιμωρία. Ειλικρινής ήταν, εφόσον γνώριζε ότι δεν επρόκειτο να βγει ο άνθρωπος από αυτήν την πορεία, αν δεν την ολοκληρώσει. Από τη στιγμή που έκανε την επιλογή του, δεν υπήρχε εναλλακτική οδός διαφυγής. Ό,τι αποκάλυψε ο Θεός στους ανθρώπους περί τιμωρίας ήταν απόλυτα αληθές. Όμως, το ανθρώπινο είδος δεν είναι ομοιογενές. Υπάρχουν φύλα, τα οποία διαχωρίζουν με σαφήνεια τους ανθρώπους μεταξύ τους.

Τρίτη 13 Δεκεμβρίου 2011

68 χρόνια από το Καλαβρυτινό Ολοκαύτωμα, 13 Δεκεμβρίου 1943



Οι Γερμανοί μπήκαν στα Καλάβρυτα στις 09/12. Δημιούργησαν έναν ασφυκτικό κλοιό γύρω από την πόλη, προκειμένου να μην μπορεί κανείς να ξεφύγει. Την έντονη ανησυχία των κατοίκων κατάφερε, παραπλανώντας τους, να κατευνάσει ο Γερμανός Διοικητής, ο οποίος τους διαβεβαίωσε ότι δεν πρόκειται κανείς να πάθει τίποτε και ότι ο στόχος τους ήταν η εξόντωση των ανταρτών. Προχώρησαν αρχικά στην πυρπόληση σπιτιών που ανήκαν σε αντάρτες και αναζήτησαν την τύχη των Γερμανών τραυματιών της Μάχης της Κερπινής.

Παρασκευή 2 Δεκεμβρίου 2011

"Σταγονίδια" στη Σχολή Ευελπίδων;Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ


Πού μας οδηγεί η Χούντα Παπαδήμου;
Ποιοι ανοίγουν τις «ντουλάπες» με τους «σκελετούς» της ιστορίας μας;
Ποιοι ετοιμάζουν παιχνίδια εις βάρος της Δημοκρατίας;
Είναι φανερό ότι κάποιοι φασίστες, στην προσπάθειά τους να τρομοκρατήσουν τον κόσμο, θα επιστρατεύσουν ακόμα και το «φάντασμα» του Τέως.
Ζούμε αναμφίβολα σε μια εποχή μεγάλων αλλαγών και πολλά από αυτά, τα οποία βιώνουμε, μας φαίνονται πρωτόγνωρα. Είναι όμως πραγματικά πρωτόγνωρα ή μήπως πρόκειται για ένα ακόμα τραγικό ντεζαβού; Μήπως πραγματικά το έχουμε ξαναδεί το έργο; Μήπως θα επιβεβαιωθεί για ακόμα μία φορά πως, όποιος δεν μαθαίνει την ιστορία του —και άρα δεν διδάσκεται από αυτήν— αναγκάζεται να την κάνει "επανάληψη" μέχρι να τη μάθει;